سوره رعد آیه یازدهم یکی از پرطرفدارترین آیات قرآن در دهه شصت و مخصوصا اوایل آن بود. این آیه می فرماید إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ و معنی آن این است که در حقيقت‏خدا حال (سرنوشت)قومى را تغيير نمى‏دهد تا آنان حال(سرنوشت) خود را تغيير دهند. این آیه به کررات در سخنرانی ها و جلسات سیاسی و مذهبی خوانده می شد و دلیلی برای انجام انقلاب و صدور آن بود. در کتاب بینش دینی هم که پس از انقلاب توسط جنابان سروش و حداد عادل برای دبیرستانها نوشته شده بود از همین آیه در اثبات انقلاب و انقلابی گری استفاده شده بود. از آنجائیکه دهه شصت دهه جمع اضداد بود و رویدادهای اول و آخر این دهه صدوهشتاد درجه با هم تفاوت داشت، استفاده از این آیه با پررنگ تر شدن مفهوم ولایت و اینکه ولی بهتر از خود ما حال ما را می فهمد و صلاح را تشخیص می دهد، کمرنگ گردید.